|
Ons vertrek naar Sucre heeft even op zich laten wachten want na mij had ook Ronald de voedselvergiftiging te pakken. Ook ronde twee heeft Ronald inmiddels mogen ervaren. Ja vrouwen zijn toch echt het sterke geslacht. Maar we hopen dat we het nu gehad hebben voor de rest van de reis ;-) We zitten inmiddels alweer anderhalve week in Sucre en het is hier geweldig: een gezellige, super schone, mooie stad met allemaal witte gebouwen (vandaar de naam Sucre), lekker weer. En we hebben een super hostel gevonden, het mooiste tot op heden: La Dolce Vita. Ze hebben een geweldig terras in de zon, een schone keuken en maar tien kamers, dus iedereen kent iedereen. Erg gezellig dus! Bovendien studeert iedereen Spaans dus dat schept een band. Lekker met z´n allen ´s middags huiswerk maken ;-( Wij zijn vorige week maandag begonnen met Spaanse les en nu met onze tweede week bezig. ´s Ochtends van 8.15 tot 12.15 uur Spaanse les, dus lekker vroeg uit de veren. En Ronald gaat dan ´s middags ook nog naar typles om met tien vingers te leren typen. Het lijkt het werkende leven wel. Het leuke is dat we zo ook een beetje meegaan met het ritme van de Bolivianen en meekrijgen wat zij zoal doen op een dag. Op school horen en leren we ook van alles over de Boliviaanse cultuur en gewoontes. En we leren ook Boliviaans koken. Zo hebben we afgelopen vrijdag Pique a la Macho leren maken, de Boliviaanse friet speciaal: frietjes met gebakken stukjes tomaat, ui, paprika, pepertjes, kip en worstjes. Erg lekker! Verder vermaken we ons met boeken lezen (ze verkopen hier alleen Spaanse boeken en da´s toch nog wat lastig, dus we ruilen boeken in de book exchange en daar hebben ze voornamelijk Bridget Jones, Heb mij lief en Me & Mr Darcy, haha, heerlijk voor mij, voor Ronald beetje afzien...), films kijken (Angels & Demons is een aanrader, zeker met Spaanse ondertiteling), pannenkoekenparty´s organiseren (samen met de andere Nederlanders in Sucre), restaurants testen (uit eten gaan is echt goedkoper dan zelf eten koken) en in de zon zitten, nu het nog kan... Want aanstaande vrijdag vertrekken we naar Potosi, de mijnwerkersstad van Bolivia en tevens de hoogste stad ter wereld, dus dat wordt afzien, brrrr!
|
die friet special is echt niet te vreten
Leuke site!
Gelukt om een vlucht naar La Paz te boeken? Reken maar op flinke vertraging....wij vertrokken pas om 14.20u ipv 11.25. Tja, je moet er wat voor over hebben om de jungle weer uit te komen! Vanavond rond achten vertrekt onze bus naar Sucre (yesss) helaas voor deze luxepaardjes geen cama meer beschikbaar, dat wordt dus de beentjes in de nek leggen :D
Nog een goede, veilige en vooral leeuke reis gewenst en wie weet tot ziens!
Houdoe, Peter en Sandra
Ps wij zijn ook te volgen, peterensandra.reismee.nl
Heb zojuist al jullie belevenissen en foto's bekeken. Klinkt geweldig en de foto's zijn ook super mooi. Ik wil jullie heel veel plezier wensen en zie het uitgebreide fotoboek graag als jullie terug zijn.
Geniet van jullie reis!
Groetjes, Pauline
Wàt een leuke belevenissen maken jullie mee!! Begin echt te twijfelen of ik toch niet beter naar Zuid Amerika kan verhuizen :-) Maarre, geniet nog even verder en neem een lekker zonnetje mee terug!
Liefs, Marissa.
Moest alles nog lezen en zien maar wordt dan ook wel direct jaloers! Wat een mooie foto's en leuke verhalen. Gelukkig wordt het weer hier ook iets beter maar het staat dan nog steeds in schil contrast met jullie ervaringen. Wel weer iets voor echte hollanders om een pannenkoekenparty te houden ;-)), lekker hé! Ben benieuwd naar het vervolg in de mijnwerkersstad.
Tot de volgende keer!
Echt leuk om jullie reisverhaal zo te kunnen volgen, erg professioneel hoor. Ronald volgens mij heb jij voor de techniek gezorgd en Wendy schrijft de content. Hé Ronald als je voedselvergiftiging achter de rug is (als het maar geen huisdieren zijn) pak ook eens die “pen” van Wendy.
Ik wens jullie een hele goede voortzetting van deze fantastische reis.
Ronald zie ik al denken hoe hij met dit ontwerp de waarbenjij.nu bloggers kan overhalen! Mooi hoor.
Ik hoop dat de voedselvergiftiging inderdaad voedselvergiftiging is en niet zoals bij mij een parasiet die ik heb opgedaan in Zuid Amerika. Die bleef n.l. nog vele jaren logeren... Dus ff op blijven letten en als het vaker terug komt toch even op laten testen. Een tip waar ik veel aan heb gehad is: tot je zeker weet dat het geen parasiet is (die nl op onverwachte momenten zomaar weer toe kan slaan) in de handbagage de meest noodzakelijke "hulpmiddelen" als toiletpapier en een potje bij de hand houden! Haha.
Maar succes. Wij blijven jullie volgen op je prachtige reis! (waarbij de foto bovenaan je website volgens mij weleens uit houtbaai zou kunnen komen ;-)
En Sucre, is dat echt vernoemd naar de witte gebouwen? Was Sucre niet een voormalige vrijheidsstrijder die met Simon Bolivar voor onafhankelijkheid heeft gevochten? We komen er later bij de foto's op terug ;-)
Blijf de verhalen schrijven en veel plezier met alle belevenissen!
Anton
Mijn favoriete foto is die van Ronald die aan het typen is. Echt geweldig.
Veel sterkte in Potosi! ;-)