Inmiddels zitten we alweer ruim een week in Peru. En we hebben hier al zo veel gedaan, dat het voelt alsof we hier al maanden zijn. Dus die wereldreis van een jaar gaat toch nog lukken ;-)
We zijn vanuit Curacao naar Lima gevlogen. Vanuit Miraflores, de toeristenwijk, hebben we de stad verkend: we zijn met de bus naar het centrum gegaan. Een belevenis op zich! We zaten in een erg gezellig hostel, met eigen café en veel backpackers, dus we hebben ons goed vermaakt en veel goede tips gekregen.
Vanuit Lima zijn we naar het zuiden afgezakt met tussenstop om de Isla Ballestas te bezoeken, ook wel poor man´s Galapagos genoemd: eilanden vol met zeehonden, pelikanen, pinquins en dolfijnen in de zee. Super! En stukken betaalbaarder dan de echte Galapagos. Vervolgens langs de Nazca lines gereisd: lange rechte lijnen en grote tekeningen in het zand uit de Inka-tijd. Om deze goed te kunnen zien, moet je er met een vliegtuigje overheen vliegen. Ronald vond het minder interessant (of misschien durfde hij gewoon niet, je moet namelijk een behoorlijk sterke maag hebben ;-), maar ik ben wel gegaan en mocht optreden als co-piloot. Ik moet zeggen dat de Nazca-lines niet zo indrukwekkend waren, maar het vliegen was geweldig.
En inmiddels zijn we in Arequipa aanbeland, een erg relaxte stad. Ze hebben hier een geweldig mooi klooster, of eigenlijk een soort hofjes in allerlei kleuren. Ik kon me dus uitleven met foto´s maken. Verder doet het een beetje als een studentenstad aan. En we hebben een hostel weten te bemachtigen met dakterras met uitzicht op de bergen en vulkanen om de stad heen. Dat is dus elke avond met een wijntje in de zon genieten met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond.
Afgelopen twee dagen is Ronald druk geweest met werkzaken afronden en ben ik een toer door de Colca Canyon gaan doen. Ik ben op 4910 meter geweest, pfff wat ging mijn hart tekeer... En vanuit daar zijn we naar Chivay gegaan en mocht ik als enige van de groep afreizen naar het bergdorpje Yanque voor mijn overnachting en trekking onder leiding van een Peruaans vrouwtje in klederdracht, alias mijn gids, alias de hosteleigenares, alias de kok van het restaurant, die geen woord Engels sprak. Echt een belevenis! De volgende dag ben ik met de rest van de groep naar Cruz del Condor geweest om condors te spotten: de grootste vogels ter wereld. Als ze vliegen zijn ze drie meter breed. Ik heb twee uur zitten wachten, maar uiteindelijk heb ik een goede foto kunnen maken (zie foto´s Van Lima naar Arequipa).
´s Avonds weer terug bij mijn lover was ik ziek... Mijn darmen compleet van slag. Maar inmiddels weer bijgekomen dus nu genieten van ons laatste dagje Arequipa!