Hierbij wederom een update van Ronald & Wendy en dit keer vanuit Colombia. Colombia?!?! Ja, Colombia!
Het is hier fantastisch. Een geweldig mooi land en ontzettend vriendelijke mensen. Bovendien heel anders dan Peru, Bolivia en Ecuador. Colombia is veel verder ontwikkeld, veel moderner en luxer. Mensen lopen hier opeens in hippe kleren, er zijn allerlei mooie winkels en in de restaurants, café’s, hostels, overal is het schoon. Zelfs water kun je hier weer uit de kraan drinken. Wie had dat durven dromen...
We zijn Colombia binnengekomen bij Ipiales, een nietszeggend dorp vol gokpaleizen, maar met een geweldig bedevaartsoord 7 km buiten de stad: Sanctuaria de las Lajas, een kathedraal gebouwd tussen twee steile bergen. Onvoorstelbaar hoe ze die ooit gebouwd kunnen hebben.
Vervolgens zijn we doorgereisd naar Popayan, een koloniaal, wit stadje. We voelden ons weer even terug in Sucre, de stad waar Spaans geleerd hebben. Naast de mooie witte huisjes had Popayan ook een hele kleurrijke markt, waar Ronald en ik uiteraard naartoe zijn gegaan. We waren echt een attractie op de markt, de enige blanken, maar de Colombianen vonden het geweldig en lieten ons allerlei fruit proeven. Lekker! Wat trouwens ook heerlijk is, is arepas de choclo, een soort maispannenkoekjes met ham, gesmolten kaas en dan nog een soort fetakaas erbovenop. Het mag duidelijk zijn waar onze lunch in Popayan uit bestond.
Vanuit Popayan zijn we doorgereisd naar Cali, de salsastad van Colombia én de stad met de mooiste vrouwen van Colombia. Ronald keek zijn ogen uit :-) En ik kon geweldig shoppen. Cali heeft één van de grootste en modernste shoppingcentra van Zuid-Amerika.
Na deze stadse avonturen hebben we ons teruggetrokken in Salento, een klein dorpje (3500 inwoners) in de koffieregio van Colombia. Uiteraard hebben we hier een koffieplantage bezocht. Een mooie wandeling door de bergen bracht ons bij een koffieboertje. De hele weg hadden we trouwens gezelschap: een hond was ons vanuit de stad gevolgd. Gelukkig liep hij de terugweg ook mee, maar in de stad bleef hij ons volgen... En niemand kon ons vertellen van wie de hond precies was. Ze wisten zeker dat hij van een local was. Haha, denk niet dat een toerist hem in z´n koffer mee had genomen, maar van wie?!? Anyway, uiteindelijk hebben we de deur van ons hostel maar voor z´n neus dichtgedaan. Een uur later had hij gelukkig nieuwe vrienden gevonden ;-)
Vandaag hebben we ons gewaagd aan een hike door de Valle de Cocoro. Een heftige tocht van vijf uur door weiden, jungle, bergen, langs riviertjes met spannende bruggetjes en heel wat modder en blubber bracht ons bij de waxpalmbomen, de attractie van de Valle de Cocoro. Waxpalmbomen zijn één van de langste bomen ter wereld en bovendien de nationale bomen van Colombia. Erg mooi om zo´n hele vallei vol enorme palmbomen te zien. Een heuse beloning voor onze hike.
Morgen trekken we verder naar het noorden voor de laatste 3,5 week van onze reis. Ja, het wordt nu echt aftellen. Maar daar denken we nog maar niet te veel aan. Eerst nog even lekker genieten!